1000₺ Üzeri Alışverişlerinizde Ücretsiz Kargo!
Hesabım
Sepetim
Türkiye'de müzik endüstrisi oldukça dinamik bir yapıya sahiptir. Müzik endüstrisi genellikle üç ana bileşenden oluşur: müzisyenler, yapımcılar ve müzik şirketleri. Müzisyenler, müziklerini kaydedip piyasaya sürmek için yapımcılarla çalışırken, müzik şirketleri de müzisyenleri tanıtmak ve müziklerini yaymak için çaba sarf ederler. Türkiye'de müzik yapmak, hem oldukça keyifli hem de hayli zorlu bir süreçtir. Müzik endüstrisindeki başarı, her zaman olduğu gibi, yetenekli ve çalışkan müzisyenlerin kişisel azim ve çabalarına dayalıdır.
Müzik endüstrisinde yapımcılar, müzisyenleri desteklemek yerine daha çok ticari kazançlarını düşünüyorlar. Ayrıca, müzik endüstrisindeki yasal düzenlemeler de, müzisyenleri koruyacak düzeyde değil, bu da müzisyenlerin haklarının ihlal edilmesine neden olabiliyor.
Bu zorlu sektörde başarı elde etmek için birçok engeli aşmak gerekmektedir. Müzisyenler/Sanatçılar, ülkemizin zengin müzik kültüründen ve tarihsel mirasından faydalanarak, kendilerine özgü tarzlar oluşturabilirler. Ayrıca, dijitalleşmenin artmasıyla birlikte artık, müzisyen ve şarkıcılar, müziklerini dünya çapında bir kitleye ulaştırma imkanına da sahip. Tabi bu gibi kolay erişilebilir avantajlar aynı zamanda ciddi bir rekabet ortamına da sebebiyet veriyor. Özellikle, müzik endüstrisinde tanınmak ve başarı elde etmek artık çok daha zor. Türkiye'deki rekabeti anlatan bir Spotify söyleşisindeki cümleyi sizlerle paylaşayım; ”Bugün, tüm top dinlenmelerin yüzde 90’ı, 43 bin sanatçı arasında paylaşılıyor. Geçen sene bu sanatçı sayısının 30 bin olduğunu düşünürsek, yıldan yıla yüzde 43’lük bir artış olduğunu söyleyebiliriz.” Rekabetin boyutunu düşünün. Bu nedenle, müzisyenlerin özgün bir tarz oluşturması ve kendilerini tanıtmak için özel bir çaba göstermeleri gerekiyor.
Müzik endüstrisinde projenin oluşumu ve sonrası aşamalardaki şeffaflık eksikliği beraberinde adaletsizlikleri de getirebiliyor. Haksız rekabet, elbette daha çok bağımsız sanatçılar için sorun teşkil ediyor. Bu konuda her bağımsız sanatçı ve sanatçı adayının, kişisel haklarını her detayına kadar bilmesi önemli bir mevzudur.
Elbette Türkiye'de müzik yapmanın avantajları da mevcut. Ülkemiz, müzik konusunda oldukça zengin bir kültür mirasına sahip. Ülkenin farklı bölgelerinde farklı tarzlar ve müzikler dinleniyor ve tüm Türkiye'de popüler olan bir müzik türünü bulmak oldukça zor. Anadolu müziği, fantezi müzik, Türk Sanat Müziği, Türk Pop Müziği gibi birçok müzik türü, ülkemizde milyonlarca insan tarafından dinleniyor. Bu, müzisyenler için de birçok fırsat sunar ve çeşitli müzik türlerinde kendilerini geliştirmelerini sağlar. Ayrıca, Türkiye'deki müzik endüstrisi, son yıllarda dijitalleşme süreciyle birlikte oldukça büyük bir değişim geçirdi. Son yıllarda tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de, müzik endüstrisindeki gelişmeler, müzisyenlerin tanınırlıklarını artırma ve müziklerini daha fazla dinleyiciyle buluşturma konusunda önemli bir etkiye sahip. Artık müzisyenler, internet ve sosyal medya platformlarını kullanarak kendilerini tanıtma ve müziklerini yayınlama fırsatı bulabiliyor. Bu sayede müzisyenler, internet ve sosyal medya aracılığıyla dünya çapında daha büyük bir kitleye ulaşabiliyor.
Sonuç olarak, Türkiye'de müzik endüstrisi zorluklarla dolu olsa da, müzisyenler için birçok fırsatı da beraberinde sunmaktadır. Spesifik bir tarz bulup bu konuda belirli bir yükseliş haritası için hedef belirlemek, istikrarlı adımlar atmak, eninde sonunda başarıyı sizlere getirecektir. Motivasyon sorunu yaşasanız da, bunu tekrar kazanabileceğiniz tetikleyici ''şeyi'', ve daima çalışmaya devam etmek, her türlü engelinizin önüne geçmenizi sağlayacaktır.. Hepinize bu zorlu süreçte büyük başarı ve şans diliyorum sevgili meslektaşlarım.
Müzik tarihi yalnızca bestelerle ilerlemedi. Müzisyenin eline geçen her yeni araç, müziğin nasıl kaydedileceğini, nasıl duyulacağını ve nasıl üretileceğini değiştirdi. İlk dönemlerde ses, aynı odada paylaşılan bir andı. Sonra kayıt geldi; ardından sesin büyütülmesi, taşınması ve “stüdyoda yeniden kurulması” mümkün oldu. Bugün “sound” dediğimiz şeyin büyük kısmı, enstrümandan çok teknolojiyle şekilleniyor. Bu yazıda, oyunu gerçekten değiştiren buluşların; “öncesi nasıldı, sonrası ne oldu” netliğiyle aktarıyoruz.
Synth dünyasında bazı markalar “çok özellik” ile öne çıkar; Modal Electronics ise bunun üstüne bir şey daha koyar: derin ses tasarımını sahnede ve stüdyoda gerçekten oynanabilir hâle getirir. ARGON, COBALT ve CARBON serileri; menülerde kaybolmadan, hızlıca karakter yakalamayı seven müzisyenlere de; modülasyon, sekans ve dokularla saatlerce uğraşan sound designer’lara da hitap eder.
David Bowie, stil ve müziği en etkileyici şekilde birleştiren isimlerden biriydi. Kıyafetleri sadece birer kostüm değil, dönemsel manifestolardı. Müzikleri ise hit olmanın çok ötesinde, birer atmosferdi. Her albümde başka biri gibi davranmadı; gerçekten başka biri oldu. Bowie’nin kariyeri, bir figürün çizgisel gelişiminden çok, parçalı bir evren gibiydi. Her dönem başka bir enerji, başka bir tavır.
Bose, 1964’te Dr. Amar Bose tarafından ABD’de kurulan ve ses deneyimini “yenilik” odağında geliştirmeyi hedefleyen bir premium ses teknolojileri markasıdır. Evde, hareket hâlindeyken ve otomobil içinde kullanıma yönelik çözümler geliştirir; yıllar içinde hoparlör teknolojilerinden araç içi ses sistemlerine ve gürültü engellemeye uzanan geniş bir ürün ekosistemi oluşturmuştur.
Büyük bir sahneye çıkmadan önce yapılan rutinler nefes egzersizleri, rezonans çalışmaları, artikülasyon açma, vücudu ısıtma, hidrasyon, zihinsel odaklanma ve kısa prova aslında tek bir amaca hizmet eder: sesi güvenli ve kontrol edilebilir hâle getirmek. Ses telleri “soğukken” yüksek şiddette, uzun süreli ve stres altında çalıştırıldığında zorlanma riski artar; bu yüzden profesyoneller ısınmayı bir performans geleneğinden çok, sahne mesaisinin parçası olarak görür. Modern pop/rock konserlerinde devasa ses basıncı, uzun setlist’ler, kesintisiz hareket ve turne temposu bu ihtiyacı daha da büyütür.
Davul, kaydı en çok emek isteyen enstrümanlardan biri. Akustik sette gerçek davul kasnakları, ziller, oda akustiği ve hava hareketi işin içindeyken, elektronik davulda vurduğun pad’ler aslında bir tetik sensörünü çalıştırıyor ve ses, davul modülünden ya da bilgisayardaki sanal enstrümanlardan geliyor. Yani birinde oda ve mikrofon fiziğiyle uğraşıyorsun, diğerinde dijital dünya, gecikme, modül ayarları ve MIDI devreye giriyor. Davulu diğer enstrüman kayıtlarından ayıran şey de bu: Vokal ya da gitar çoğu zaman tek bir kaynak gibi davranırken, davulda aynı anda farklı frekanslara sahip birçok parça, çok hızlı vuruşlar ve yüksek enerjiyle uğraşırsın. Bu yüzden davul kaydı, özellikle ev ortamında, hem müzikal hem teknik açıdan en dikkat isteyen kayıt türlerinden biri sayılır.
Profesyonel ses dünyasında mimari ve ticari mekânlara odaklanan çözümler söz konusu olduğunda, Bose Professional uzun yıllardır küresel ölçekte referans alınan markalardan biri. Otellerden restoranlara, perakende alanlarından ibadethanelere ve üniversitelere kadar çok çeşitli projede kullanılan Bose Professional sistemleri, özellikle mimariyle uyumlu, tasarımı gözeten ve yüksek performans sunan yapılarıyla öne çıkıyor.
